Onderwerpen

De Duistere Keten

de duistere keten die leidt tot geweld

De Duistere keten die leidt tot geweld

De duistere keten


Aldus sprak de Boeddha:

Op voorwaarde van gevoel is er begeerte

Op voorwaarde van begeerte is er nastreven

Op voorwaarde van nastreven is er verkrijgen

Op voorwaarde van verkrijgen is er besluitvorming  (over wat te doen met het verkregene)

Op voorwaarde van besluitvorming is er passie

Op voorwaarde van passie is er hechting

Op voorwaarde van hechting is er toe-eigening

Op voorwaarde van toe-eigening is er hebzucht

Op voorwaarde van hebzucht is er bewaking van bezittingen

Op voorwaarde van bewaking van bezittingen worden stok en zwaard
​opgenomenen ontstaan ruzies, onenigheid, twistgesprekken, scheldpartijen, achterklap, leugens en vele andere slechte, onheilzame zaken.

De wortels van dit geweld zijn begeerte, haat en verwarring

Deze drie wortels ontstaan vanuit gevoel.

Gevoel ontstaat uit zintuiglijke indrukken

Zintuiglijke indrukken hebben hun oorzaak in de zes zinnesferen

De oorsprong van de zes zinnesferen zijn naam-en-vorm

De oorsprong van naam-en-vorm is het bewustzijn

Bewustzijn heeft als oorsprong drijfveren

Drijfveren vinden hun oorsprong in onwetendheid. (omtrent de aard van de werkelijkheid)

Ontleend aan “Aldus sprak de Boeddha”, uitgeverij Asoka, 2007, auteurs Jan de Breet en Rob Janssen

Liefde. Nooit begonnen. Zonder einde.

Liefde in 3-voud

Gelukzaligheid

​​​Niets wordt zoveel bezongen als de Liefde. Niets vind je in middernachtelijke volkspoëzie meer dan vreugde en pijn over liefde. Liefde is het afroditicum waar we ons dronken mee voeren en dat ons gelukzaligheid belooft. Er schijnt nooit genoeg van te zijn.

Tegelijkertijd is liefde de grote verwoester van levens, de vernietiger van hoop en verwachting, de beul die een mes in je hart steekt en de aanstichtster van menig crime passionelle. Wat moeten we ermee. We kunnen niet met en we kunnen niet zonder. Maar wat is het?

Frustrerend

Al nauwelijks op de wereld gekomen grijpen we naar de moederborst, naar voeding, warmte en koestering. Tot onze grote frustratie kunnen we niets en moeten we van alles. Om te beginnen moeten we adem halen. Dan wennen aan koud en warm, aan harde geluiden, handen die aan je zitten, darmen die gaan werken.

Het ergste is dat je onmiddellijk afhankelijk bent van iemand, een moeder, een ander mens, om te overleven. En dat duurt dan nog een hele poos zo. Je kunt dus maar beter vriendjes zijn en leren hoe het er in die wereld aan toe gaat. Veel glimlachen en onverstaanbaar brabbelen helpt, ontdek je al snel, net als vele andere handigheidjes om je zin te krijgen. Is dat Liefde? 

Tussen razernij en vertedering

Het Grote Verlangen naar Eeuwig Geluk en naar Vrede met onszelf en anderen drijft ons in de armen van de Liefde. Een moeder wil haar kind niet zien sterven, liever sterft ze zelf. Als een kind wordt aangereden worden de omstanders razend van de pijn die ze voelen. In die momenten doet de Liefde zich even voelen en laat Ze zich even zien. In die momenten tel je zelf even niet meer mee maar gaat al je aandacht en al je voelen naar het kind.

Maar Liefde is er niet alleen als een kind lijdt. In de speeltuin zie je ouders vertederd kijken naar al dat grut dat rond kruipt en experimenteert met lijf en leden. Mensen willen een baby altijd aanraken, een tikje tegen de wang, een lachje ontlokken.

Zelfbescherming

We willen geen lijden, we willen eeuwige vreugde. We ontdekken dat anderen daar een grote rol in spelen. We binden ons graag aan wie ons de vreugde schenkt. We gaan liever uit de weg die ons schade kunnen doen. Is dat Liefde of is dat zelfbescherming?

Wat wij liefde noemen, overstijgt dat zelfbescherming en comfortabel genot? Overstijgt dat het bij elkaar intrekken, de lust botvieren en het instinct op elkaar loslaten?

Wat Liefde is

Deze stappen horen wel bij de Liefde, maar zijn de Liefde niet. Wie de top van de berg wil bereiken zal onderaan beginnen. Onderweg zal hij vrede moeten sluiten met de weerbarstige elementen, geduld moeten oefenen met kleine vooruitgang. Angstige momenten zal hij moeten doorstaan en van opgeven niet willen weten.

De Liefde begint onderaan, als een klein plantje dat uit een zaadje groeit en zich laat voeden door haar omgeving. Dat doet Liefde, ze laat zich groeien door haar omgeving. Zo bezien is Liefde niet een ‘iets’, maar een proces, een ontwikkeling in tijd en ruimte, een verandering die je doormaakt, steeds weer, steeds weer, oneindig, zonder ophouden, zonder grenzen.

Het Spel

Zo bezien is Liefde altijd al werkzaam geweest en zal Zij altijd werkzaam zijn. Ze is nooit begonnen en ze kent geen einde. Vanuit het perspectief van de Liefde is Omgeving ruimteloos en tijd Ontvouwing. Geen menselijk oordeel kan die Alomvattendheid bevatten. Wij leven in het Spel van de Liefde waarin we ons mogen ontvouwen tot wie wij zijn. En zo, altijd wordend, dienen wij tot omgeving voor elkaar en alle levende en voelende wezens. Helaas, aan Liefde valt niet te ontkomen.

Orgyen Donden

​Ontdek wat jouw Liefde vermag en wat zij jou kan brengen.
Join the insiders op  

​ZanZen Online Academie

Het Kruis loslaten

Het kruis loslaten

Paasgedachten

De greep van het instituut Rooms-Katholieke Kerk is diep verankerd in onze cultuur. Juist in deze aanloop naar Pasen ervaar ik hoe moeilijk ik los kom van de beelden en opvattingen die mij in de jaren vijftig zijn ingeprent. Pasen, dat is de kruisiging, het zoenoffer, het ultieme lijden en tenslotte de overgave. De opstanding daarna was iets mysterieus waaraan ouders en priesters maar gauw voorbij gingen.

The Passion

Neem nu The Passion, wereldwijd een grote hit. Die houdt op bij de kruisiging. Dramatisch moment, groots in de theatrale uitvoering. Maar het bevestigd het uiterlijke beeld van de lijdende Christus. Geen moment aandacht voor wat de kruisiging werkelijk betekenen kan. Als ik al ga kijken wordt ik vast en zeker weer gevangen in die eenzijdige presentatie, die verkrachting van het Christusverhaal tot een persoonlijke gebeurtenis.

Geen offers meer

De betekenis van het leven van Christus is veel groter en veel meer omvattend dan wat de formele kerk ons wil doen geloven. De komst van Christus en zijn broeder Boeddha betekent een omwenteling in de menselijke geschiedenis en het menselijk bewustzijn. We maken een sprong van uiterlijk naar innerlijk. Beide Meesters vertellen dat God of Boeddhanatuur niet buiten ons is maar in ons.

De noodzaak van bloedoffers en zoenoffers is dan niet meer nodig. Er hoeven geen goden meer gunstig gestemd te worden met dierenoffers of mensenoffers. De verlossing, de verlichting, ziel en zaligheid liggen in onszelf. Maar zolang we op de schatkist blijven zitten blijft die schat verborgen.

Boeddha is wijsheid, God is liefde en wij hebben beiden in ons, wij zijn liefde en wijsheid. Dat we er niet naar leven of durven leven is onbegrip en onwetendheid met alle ellende die dat dagelijks in de wereld voortbrengt. Juist dát is het kruis en de kruisiging.

Wat brengt de Paasgedachte dan echt?

De Hof van Gethsemane verhaalt over de zielestrijd: voeg ik me weer bij de slapende kudde of blijf ik staan voor wat ik weet, beleef en geloof? Durf ik, kan ik de eenzaamheid aan om voorbeeld in liefde te zijn, zonder oordeel over de kudde en haar kruis, in compassie met de onwetendheid? Kan en wil ik de pijn en angst die ik zelfs in mijn directe omgeving zie, dragen? Durf ik de weg verder te gaan?

Het laatste avondmaal symboliseert het samen delen en integreren van de eenheid met God en de broederschap van de mens. De veelomvattendheid daarvan is nauwelijks te ervaren, laat staan te begrijpen. De moeizame (en leerzame) weg naar die integratie zien we bij de inspanning die het kost om tot politieke oplossingen te komen in bijvoorbeeld de Verenigde Naties of nu de vluchtelingencrisis. Maar evenzogoed bij het oplossen van burenruzies.

De kruisiging.

Over de betekenis van het kruis valt veel te zeggen. Maar dat later.

De kruisiging verbeeldt het proces dat de mens en de mensheid gaan om los te komen van ons gevangen zijn in tijd en ruimte. In boeddhistische termen: om het voorwaardelijk bestaan op te laten lossen in het onvoorwaardelijk bestaan.

Goede Vrijdag symboliseert daarom niet de kruisiging maar juist het los komen van het kruis, uitgedrukt in de zin: ‘Het is volbracht’.

Zeven uitspraken zijn toegeschreven aan Christus terwijl hij de kruisiging onderging. Elk is een aanwijzing over de stappen naar groter bewustzijn. Kerngedachte in dat grotere bewustzijn is de vestiging van God’s koninkrijk op aarde. God is niet te ontmoeten in een later hiernamaals of een verre hemel ergens in het uitspansel. Gewoon hier en nu, op aarde, in onszelf.

Ik citeer de zeven uitspraken zonder commentaar. Mediteer er eerst zelf eens op en breng ze in verband met de kerngedachte. Onderzoek waar je op aangeleerde opvattingen en beelden stuit. Wat raakt je, waar voel je weerstand, hoe raak je in verwarring? Neem een uitspraak en neem waar wat je reacties zijn. Verander daar niets aan. Laat het zijn zoals het komt. Wees de Getuige. Ga er in ieder geval niet rationeel over nadenken. Het zijn immers mystieke teksten die hun betekenis alleen via innerlijke beleving openbaren.

  1. ‘Vader, vergeef het  hen want ze weten niet wat ze doen’
  2. ‘Heden zult gij met mij zijn in het paradijs (de zaligheid)’
  3. ‘Vrouw, ziedaar uw zoon.’ Daarna zei hij tot de leerling:  ‘Ziedaar uw moeder.
  4. ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt gij mij verlaten?’
  5. ‘Mij dorst’
  6. ‘Het is volbracht’
  7. ‘Vader, in uw handen vertrouw ik mijn geest’

Ontdek hoe je jouw kruis transformeert.
Join the Insiders op ​ZanZen Online Academie